همیار مجازی

آیا میدانستید سگ تنها موجودیه که صاحبش را از خودش بیشتر دوست دارد؟

سگ:

سگ زیرگونه اهلی گرگ‌ها و پستانداری از راسته سگ‌سانان است. سگ نخستین جانوری است که به دست انسان اهلی شد. سگ‌ها از متنوع‌ترین جانوران زمین هستند که میراث چند هزار سال مداخله انسان در روند جفت گیری و پرورش این جانور است.

سگ ها تنها موجوداتی هستند که صاحبان خود را بیشتر از خودشان دوست دارند. سگ تنها موجودی است که زود اهلی میشود و به صاحب خود علاقه پیدا میکند، بگونه ای جان صاحب را از جان خود با ارزش‌تر میدانند و بعنوان با وفا ترین حیوان معرفی شده است.

 

سگ

 

سگ‌ها نقش‌های مختلفی را در جوامع انسانی بر عهده گرفته‌اند و آدمیان از ایشان برای شکار، گله‌داری، بارکشی، محافظت، کمک به پلیس و نیروهای نظامی، همراهی و همدمی و کمک به اشخاص دچار ناتوانی استفاده کرده‌اند. در بعضی فرهنگ‌ها همانند کشور های ویتنام و قسمتی هایی از چین از آن به عنوان یک منبع غذایی هم استفاده شده‌ است. در سال ۲۰۰۱ برآورد شده که حدود ۴۰۰ میلیون قلاده سگ در سراسر دنیا زندگی می‌کنند.

سگ‌ها شامل صدها نژاد متفاوت می‌شوند که بیشتر آن‌ها در چندصد سال اخیر به وسیله اصلاح نژادی توسط انسان‌ها ایجاد شده‌اند. انسان‌ها از طریق تولید نسل از سگ‌های دارای صفات جسمی و رفتاری مخصوص برای انجام بهتر نقش‌های خاص باعث ایجاد نژادهای متفاوتی از سگ‌های شده‌اند که تفاوت‌های ظاهری قابل توجهی با یکدیگر دارند.

 

سگ

 

سگ نوع اهلی گرگ خاکستری است اما زمان و محل دقیق اهلی شدن آن مشخص نیست. آخرین بررسی ژنتیکی در سال ۲۰۱۴ نشان داده که تبار سگ‌ها ۲۷ تا ۴۰ هزار سال پیش از گرگ خاکستری جدا شده‌است اما اهلی شدن آن‌ها در آن زمان اتفاق نیفتاده است چون هیچ‌یک از جمعیت‌های فعلی گرگ خاکستری جد مستقیم سگ‌ها نیستند. این به معنی آن است که نسل سگ‌ها به جمعیتی از گرگ‌ها می‌رسد که نسل نوع وحشی آن‌ها اکنون منقرض شده است.. زمان آغاز اهلی شدن سگ حدود ۱۱ تا ۱۶ هزار سال پیش بوده که قبل از شروع دوران کشاورزی و دامپروری است و این نتیجه با مدارک باستان‌شناسی که نشان می‌دهد اهلی شدن سگ‌ها در جوامع شکارچی-گردآورنده انجام شده مطابقت دارد. البته فسیل‌هایی از سگ‌سانان شبیه به سگ به قدمت ۳۳ هزار سال در سیبری پیدا شده اما مشخص نیست آیا این فسیل‌ها اجداد سگ‌های امروزی هستند یا نشان‌دهنده تلاش‌های ناموفقی برای اهلی‌سازی یا گرگ‌هایی هستند که شباهت ساختاری به سگ‌های امروزی داشته‌اند. محل جغرافیایی اجداد سگ‌های امروزین هم نامشخص است

 

دوران زندگی و طول عمر در سگ ها:

توله سگ تازه متولد شده در مدت کوتاهی به یک سگ بالغ تبدیل می‌شود و سالهای سال به شکل یک حیوان بالغ زندگی می‌کند، طول عمر یک حیوان متأثر از فاکتورهای مختلفی از جمله: محیط، نژاد، سلامتی، بهداشت، ورزش و نوع تغذیه می‌باشد. نژادهایی مثل اشپیتز و فکس تریر مدت طولانی یعنی ۱۸تا ۲۰ سال زندگی می‌کنند و نژادهایی مثل باکسر و ژرمن شپرد طول عمری تا سن ۱۲–۱۳ سالگی دارند.

سگها در سن ۳ تا ۵ سالگی کاملاً بالغ شده و در این سنین به نهایت رشد فیزیکی خود رسیده و فعال‌ترین دوران زندگیشان را در این سنین می‌گذرانند. در سن ۷، ۸ سالگی کم‌کم حالت افتادگی و کاهش فعالیت در آنها دیده می‌شود. سگ‌هایی که به این سن رسیده‌اند محیطی راحت و آرام را برای خود آرزو می‌کنند و اکثراً در این دوران در حال خواب هستند و بخصوص در زمستانها ساعت‌ها در محیط‌ های گرمی به استراحت و خواب مشغول می‌شوند.

 

سگ

 

سگهای محافظ و شکارچی نیز در این سنین همانند دوران جوانی خود دیگر مقاوم و مهاجم نیستند. سگهایی که دوران پیری را سپری می‌کنند دچار کاهش حس شنوایی ویا حتی ناشنوایی می‌شوند. اکثراً دچار آب مروارید، ریزش دندانها (که باعث سختی در جویدن غذا می‌شود) و بزرگی پروستات (که باعث اشکال در دفع ادرار می‌شود) شده و ممکن است خصوصیات رفتار در آنها تغییر کند. نسبت به گذشته بیشتر لجاجت به خرج می‌دهند، و نسبت به عادت‌های روزانه خود بیشتر وابستگی نشان می‌دهند.

 

دیگران خوانده اند

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

پاسخ دهید