همیار مجازی

پرینتر های سه بعدی چگونه عمل میکنند؟ | ?How 3D Printers Work

پرینتر های سه بعدی:

پرینتر های سه بعدی تکنونولوژی های جدیدی هستند که نمونه های اولیه آن ها از سال ۱۹۹۰ وجود داشته است اما نمونه های کامل و کارآمد آن ها به تازگی وارد دنیای تکنولوژی شده اند. این تکنولوژی در سال های اخیر با استقبال بسیار زیادی روبرو بوده است. با استفاده از پرینتر های سه بعدی میتوان فرآیند های صنعتی را تسریع کرد و هزینه هارا هم کمتر کرد. پرینتر های سه بعدی علاوه بر صنعت در زمینه های دیگری هم همانند بیمارستان ها و آزمایشگاه های تحقیقاتی کاربرد دارد. محققان علوم زیستی با استفاده از سلول های بنیادی به این نتیجه رسیدند که میتواند با استفاده از پرینتر سه بعدی اعضای بدن اسنسان ازجمله قلب را تولید کنند. با ما باشید تا فرآیند کار پرینتر های سه بعدی را بطورکامل توضیح دهیم.

 

پرینتر های سه بعدی

پرینتر های سه بعدی چگونه عمل می کنند؟

ویژگی های عمومی اکثر پرینتر های سه بعدی موجود در بازار یعنی چیزی حدود ۷۰% ازآن ها از روشی به نام Additive برای درست کردن طرح مورد نظر بهره میبرند. Additive یا افزایشی بدین معنی است که پرینتر با رسوب ماده‌ی اولیه‌ی و اضافه کردن این ماده رفته رفته از هیچ، شی نهایی را تولید می‌کند.

 

پرینتر های سه بعدی
اسلحه ساخته شده با استفاده از پرینتر سه بعدی

 

طریقه کار کردن دستگاه:

گداخت انتخابی با لیزر یا Selective Laser Sintering که به اختصار SLS خوانده می‌شود، روشی است که برای پرینت سه بعدی با استفاده از مواد اولیه با ساختار مستحکم‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، ماده‌ی اولیه در یک قالب جمع شده و پرتو لیزر با تابش روی ماده‌ی اولیه، ماده‌ی اولیه را به هم چسبانده و شئی را که قرار است تولید شود، شکل می‌دهند. در واقع در روش SLS به هیچ وجه شاهد ذوب شدن کامل مواد اولیه که برای مثال در قالب تکه‌های فلز کنار هم قرار گرفته‌اند، نیستیم، بلکه ماده‌ی اولیه در حالت گداخته به یکدیگر چسبیده و شکل نهایی را ایجاد می‌کند. حال آنکه روش دیگری نیز با عنوان ذوب انتخابی با لیزر با Selective Laser Melting که به اختصار SLM خوانده می‌شود نیز وجود دارد که تقریبا کارکردی شبیه به SLS دارد. در این روش از لیزر برای ذوب ذرات ماده‌ی اولیه که غالبا فلز هستند، استفاده می‌شوند. در واقع در SLM به گداخت اکتفا نشده و به دلیل ذوب شدن مواد اولیه، شی نهایی دارای ساختار محکم‌تری است.

اما این تمام ماجرا نیست و روش دیگری نیز وجود دارد. یک مثال از روش‌های پیشرفته‌تر پرینت سه بعدی، استفاده از فیبر کربن است که می‌توان برای تولید قطعاتی بسیار مستحکم با چگالی کمتر استفاده کرد. استفاده از روش‌های جدید که از موادی نظیر فیبرکربن در آن‌ها استفاده می‌شود، باید در بازه‌ی قیمتی پرینت‌ سه بعدی گران خواند. برای مثال برای پرینت سه بعدی قطعه‌ای از فیبرکربن، باید هزینه‌ای ۵٫۰۰۰ دلاری را در نظر داشت که بسیار بالاتر از هزینه‌ی مورد نیاز برای پرینت یک قطعه با استفاده از ماده‌ی اولیه‌ای نظیر فلز است.

 

 

 

مطالب مرتبط:

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.